Jina langu ni Rehema. Mimi ni mwanamke wa miaka 31 kutoka Mwanza, na kwa muda mrefu nilikuwa naamini kwamba mwanaume niliyekuwa naye ndiye angekuwa mume wangu. Tulikaa kwenye uhusiano kwa karibu miaka minne. Si unajua yale mapenzi ya mtu unaingia nayo kwa moyo wote. Unapanga naye maisha, mnazungumzia watoto, mnazungumzia nyumba, hata majina ya watoto mnayachagua kabla mambo yenyewe yatimie. Ndivyo ilivyokuwa kwangu.
Mwanzoni kabisa, huyo mwanaume alikuwa kila kitu nilichokuwa natamani. Alikuwa mpole, alikuwa anajua kuzungumza, na alikuwa mtu wa kunifanya nijione wa maana. Akiwa na shida, alinifuata mimi. Akiwa na furaha, alinipigia mimi. Kila mtu karibu yetu alijua tu kwamba mwisho wa siku sisi tungefunga ndoa. Hata mama yangu alikuwa tayari anampenda kama mkwe wake.
Tatizo lilianza polepole. Kwanza nilianza kuona mabadiliko madogo. Simu zake zilianza kuchelewa kujibiwa. Ujumbe wangu ulikuwa unasomwa lakini haujibiwi. Akiwa na mimi alikuwa kama yuko mbali. Wakati mwingine tunakaa pamoja lakini unaona kabisa mawazo yake hayapo pale. Mwanamke ukikaa na mwanaume wako muda mrefu, unajua tu pale mambo yanapoanza kubadilika. Hata bila kuambiwa, moyo unakupa ishara.
Nilianza kumuuliza kwa upole, “Mbona umekuwa tofauti siku hizi?”
Anacheka tu anasema, “Ni stress za kazi.”
Nikakaa kimya. Lakini ndani ya moyo wangu nilijua kuna kitu hakiko sawa.
Wiki kadhaa baadaye, nikaanza kusikia jina la mwanamke mwingine. Mwanzoni sikuwa na uhakika. Kuna rafiki yangu mmoja aliniambia alimwona akiwa na mwanamke fulani mjini. Nilijifanya strong. Nikasema labda ni kazi, labda ni ndugu, labda watu wameona vibaya. Lakini ukweli ni kwamba nilianza kufuatilia kimya kimya. Sikuwa nataka kuonekana mwanamke wa makelele, lakini pia sikuwa tayari kuishi kwenye uongo.
Siku moja nilimpigia simu jioni. Akakata. Nilimpigia tena. Akazima simu. Kesho yake akanipigia kama hakuna kitu kimetokea. Hapo ndipo nilijua kabisa hii si ile relationship yangu ya zamani. Hii ilikuwa sasa imeanza kuingia doa.
Baada ya wiki chache, ukweli ulitoka wazi. Hakunieleza kwa upole. Hakuniweka chini akaniheshimu. Hapana. Nilikuja kugundua kupitia watu wengine kwamba alikuwa amehamia kwa mwanamke mwingine kabisa. Yaani si kuchepuka tu. Si mazoea ya kupotea weekend. Hapana. Alikuwa ameondoka kwenye maisha yangu na kuingia kwenye maisha ya mwanamke mwingine kama vile mimi sikuwepo.
Nimewahi kuumizwa, lakini maumivu yale yalikuwa ya tofauti. Nilihisi kama nimepigwa ngumi tumboni. Nilikaa kitandani usiku huo nikitazama ukuta. Sikulia hata mara moja mwanzoni. Nilikuwa nimeshtuka sana. Baadaye ndipo machozi yakaanza kutoka yenyewe. Nilikuwa najiuliza, “Kwa nini?” Kosa langu lilikuwa nini? Nilikosa nini? Nilimpenda, nilimheshimu, nilimvumilia, nilimjenga moyo kila alipokuwa chini. Halafu mwisho wake ananifanyia hivi?
Siku zilizofuata zilikuwa ngumu. Nilikuwa siwezi kula vizuri. Kazini nilikaa tu kama mtu aliyepotea. Marafiki zangu walijaribu kunitoa out, kunifanya nicheke, lakini moyo wangu ulikuwa umevunjika vipande. Kila nikifungua simu naona picha zetu za zamani. Kila nikisikia wimbo fulani nakumbuka tulivyokuwa tunaupenda. Hata kupita maeneo tuliyokuwa tunaenda pamoja ilikuwa shida.
Kitu kilichoniumiza zaidi ni kwamba watu walikuwa wanaanza kuniangalia kwa huruma. Unajua ile huruma ya watu ambayo inauma kuliko hata matusi. Kuna waliokuwa wanasema, “Pole sana.” Kuna wengine walikuwa wanafanya kama wanajua zaidi kuliko wewe. Ndani nilikuwa namalizika.
Siku moja jirani yangu ambaye ni mama mtu mzima aliniona nimekaa nje ya nyumba kwangu jioni. Akaniuliza, “Rehema, una nini mwanangu? Siku hizi hata uso umebadilika.”
Mimi sikuwa na nguvu ya kuficha. Nikamweleza kila kitu. Nikamwambia jinsi mwanaume wangu alivyoniacha na kuhamia kwa mwanamke mwingine. Nikamwambia jinsi nilivyokuwa nikijiona sifai tena. Yule mama alinisikiliza kwa utulivu sana. Hakunikatiza. Hakunihukumu. Aliniacha nimalize.
Baada ya kunisikiliza, alinambia, “Kuna wakati mapenzi yanaharibika si kwa sababu hujapenda vya kutosha, bali kwa sababu mambo yanakuwa yamekwenda vibaya kiroho na kihisia. Usiendelee kulia tu. Tafuta msaada.”
Ndipo alinitajia Kipemba Doctors. Kusema kweli, siku hiyo sikuonyesha sana interest mbele yake. Lakini usiku niliporudi ndani nikafikiria maneno yake sana. Nilikuwa nimechoka kulia. Nilikuwa nimechoka kujilaumu. Nilikuwa nimechoka kuonekana kama mwanamke aliyekubali kushindwa. Nikasema, acha nijaribu.
Nilipowasiliana na Kipemba Doctors, nilieleza hali yangu yote bila kuficha. Niliwaambia nilivyoachwa, nilivyojiona nimevunjika, na jinsi mwanaume huyo alivyokwenda kuishi na mwanamke mwingine. Walinisikiliza kwa makini sana. Kitu kilichonigusa ni kwamba hawakunifanya nijisikie mjinga au dhaifu. Walinipa muda wa kuongea, kisha wakaanza kunielekeza hatua za kufanya.
Waliniambia jambo moja lililonikaa sana moyoni. Waliniambia, “Kwanza tuliza moyo wako. Mtu akikuacha ghafla, usikimbilie fujo, usikimbilie matusi, usikimbilie kujidhalilisha. Kuna namna ya kushughulikia mambo kwa utulivu.”
Nilifuata maelekezo yao kwa makini. Sikuwaambia watu wengi. Sikutaka makelele. Sikutaka mabishano ya WhatsApp. Sikutaka drama za status. Nilikaa kimya na kufuata nilichoelekezwa. Kitu cha ajabu ni kwamba ndani ya siku hizo tatu, hata mimi mwenyewe nilianza kujihisi tofauti. Moyo wangu ulianza kutulia. Nilianza kulala kidogo. Nilianza kupata nguvu ya kuamka asubuhi na kuoga kama binadamu tena. Hata kabla ya kuona matokeo yoyote, nilihisi kuna kitu kimebadilika ndani yangu.
Sasa sikia sehemu iliyonishtua zaidi.
Siku ya tatu usiku, simu yangu iliita. Nilipoangalia, ilikuwa ni namba yake. Kwa sekunde chache nilihisi mikono inatetemeka. Nilijiuliza, “Anataka nini tena?” Nikapokea.
Kwa upande wa pili alikuwa analia.
Ndiyo, analia kabisa.
Mwanaume yule aliyeniacha, yule aliyenifanya nilie mpaka nikose usingizi, ndiye alikuwa analia kwenye simu akinambia, “Rehema, samahani. Naomba tusonge mbele. Naomba uniruhusu nikuone. Nimekosea. Sina amani.”
Sikuamini. Nilinyamaza kwanza. Nikadhani labda ni mchezo. Lakini alikuwa serious. Alianza kunieleza jinsi mambo hayakuwa sawa kule alikoenda. Alisema moyo wake haukuwa umetulia tangu alipoondoka. Alisema kila kitu alichokuwa anakitafuta hakukipata. Alisema amekuwa akijuta na anaomba nimsamehe.
Kitu cha kwanza ningefanya zamani labda ningepiga kelele au ningetukana. Lakini siku hiyo nilikuwa mtulivu. Nilimwambia, “Sawa, nimekusikia.” Nikakata simu.
Kesho yake alinifuata. Uso wake ulikuwa umechoka. Hakuwa yule mwanaume wa kiburi aliyeniacha. Alikaa chini na kuniomba msamaha. Alikiri kwamba alikosea. Alikiri kwamba alifikiri anaenda kwenye maisha bora zaidi, lakini alichogundua ni kwamba alikuwa ametupa mtu aliyekuwa anampenda kwa kweli.
Sikumkubali haraka. Hapana. Nilijifunza kupitia maumivu. Nilimwambia wazi kwamba kusamehe si kusahau mara moja. Nilimwambia ikiwa anataka nafasi nyingine, lazima aonyeshe kwa vitendo, si kwa maneno matupu. Na kweli alijitahidi.
Leo hii, ninapozungumza, naweza kusema maisha yangu yalibadilika sana baada ya kipindi kile. Kwanza nilijifunza thamani yangu. Nilijifunza kwamba kupendwa si kubembeleza mtu mpaka akukumbuke. Nilijifunza pia kwamba msaada wa kweli unapokuja kwa wakati sahihi, unaweza kubadilisha hadithi nzima. Mwanaume huyo alirudi, na mambo mengi yalirekebishika kwa mazungumzo, uvumilivu na mwongozo sahihi.
Siwezi kusema kila safari ni rahisi, lakini yangu ilinifundisha somo kubwa sana. Kuna wakati nilihisi maisha yamefika mwisho. Kumbe ilikuwa ni mwanzo wa sura nyingine.
Wasiliana na Kipemba Doctors
Kama unapitia changamoto za mapenzi, kuachwa, mpenzi kubadilika ghafla, au mahusiano yenye maumivu makubwa, unaweza kuwasiliana na Kipemba Doctors kwa ushauri na msaada.
+254708798256
